لطیفه یا جوک و یا هرچه که دوست دارید اسمش رو بگذارید

در این وبلاگ قرار نیست که جوک گفته بشه اما برای روشن شدن و درک عمیق تری از یک پدیده اجتماعی من راه ساده تری رو نیافتم و پیشا پیش از تعداد اندک خوانده وبلاگ عذر خواهی میکنم:

در داخل کوپه قطاری که از تهران عازم یکی از شهر های دور دست بود ، چهار نفر جوان بین 25 تا 35 ساله با هم آشنا شدند ، سه نفر از اونها به گفته خودشون بچه تهرون بودن و نفر چهارم مثل خود من از اهالی یکی از روستا های دور افتاده کشور بود

بچه های تهرون که فکر میکردند سوژه خوبی برای تفریح توجه ( تمسخر ) دیگران پیدا کرده اند ، لذا نفر اول از فرد روستایی پرسید اسمت چیه

مشاوره و اموزش برا پرسنل كارخانه نساج...